HOME






En laten we het nu eens over jou hebben.......

 


,,Ben jij dat? Mijn vriendinnetje van vroeger met een sproet op haar neus?''

,,Ja, dat ben ik. Wacht even, je woont in Emmen? Dat is twee uur rijden ja. Maar ik kom eraan. Ja nu! 
We hebben 42 jaar bij te praten!''



Hi schat,

Dat jij zo bent zeg, zo…ja tegenwoordig heet dat, zeker voor een 62 jarige dame, stout en daar past een bepaald soort lingerie bij hè? Met dunne bandjes die bij onze zwaarder geworden boezem trouwens werken als steunwieltjes op een driewielertje, we hebben ze nodig om ons evenwicht te bewaren...ja denk daar maar eens over na!  Ik bedoel geestelijk evenwicht!  Over lingerie gesproken: ik heb voor 300, zegge driehonderd euro, aan lingerie teruggebracht. Overbodig geworden doordat meneer zijn hakken in de wal trok terwijl zijn eigen relatie geen snufje slagroom meer op haar taart serveert.

Enfin, ik kan tot mijn dood grote witte katoenen onderbroeken aanschaffen van de tegoedbonnen die ik kreeg want na het echec met F. dacht ik dat ik nu dan maar echt moet accepteren dat een amour fou er niet meer inzit. 

Wat denk jij trouwens mannelijk met dat ‘ik wil geil de kist in’ en dat de deksel dan niet meer dicht wil. Dat gaat bij ons toch meer in het verborgene.  Ik wil niet vervelend doen maar ik krijg er heel nare gedachten van; dat, als wij geil de kist in gaan, ons kostelijke vocht zich uiteindelijk zal mengen met lijkengif. Ooohhhhh, Clara!  Serieus, Freud zei toch al dat Eros en Thanatos dicht bij elkaar lagen.

Ik las vandaag dat mannen boven hun 50ste dus testosteron inleveren en dat overschot gaat als bij communicerende vaten naar de vrouwen waardoor wij dus minder soft worden en assertiever en dus ook geiler. Daar praat je niet over, zei laatst een vriendin. Maar zij heeft dan ook veel last van een atrofiërend vagijn.  Dat hebben we allemaal maar de een schijnt zich er makkelijker mee te verzoenen dan de ander en er zijn ‘cosmetische middelen’ in de handel die hun werk aardig doen.  Nu ik over ‘daar waar men niet over spreekt’  praat: in België, o heerlijk Bourgondisch land, hebben ze als synoniem voor vagina iets beters dan het platte ‘kutje’ dat wij Noordelingen bezigen, namelijk flamoes en fouf!  Zijn dat geen heerlijke woorden? Het ene doet denken aan een zalig toetje dat alleen onze moeders met veel tijd, liefde en room (!) nog wisten te bereiden en het andere als een tovertruc. En laten we wel zijn het hele apparaat IS natuurlijk ook een tovertruc en er komt heel wat meer uit te voorschijn dan een konijn.  Ik noemde de beide Belgische synoniemen vorig jaar tegen een bijzonder gevatte vriend aan de overkant van het Kanaal en hij riposteerde: Ffoefff?  Is dat een onomatopee?   Lachen natuurlijk want het gaat wel om iemand die misschien best wel een foef zou willen hebben onder zijn jurk met strookjes en kant. 

Heb ik me toch erg zitten afvragen waarom sommige mannen vrouwenkleren dragen, helemaal als ze verder niets van hun roofdierengedrag kwijt zijn want dat was deze man niet. Hij zat, als piraat verkleed op zo’ feest waar Engelsen zo dol op zijn, met een hoed op van zeker een meter doorsnee, een gestreepte legging en een enorme rok met aan flarden getrokken kant, ongelooflijk met mij te flirten. En dat terwijl ik eigenlijk de enige gast was die zich niet als vrouw verkleed had.

 Je vraagt wat ik met kerst ga doen.  Wij weten het nog niet. Zullen we van huis ruilen? Dan zie ik mijn geliefde Huis met de Pilaren nog eens en zit jij niet met al die kinderen van je met afvalemmers vol poepluiers en hazenbotten in je keuken.

 Ik kijk nu door het raam recht op een volle maan, gelig wit met donkere plekken, de zeeën van stilte en de zeeën van rust.  Ik zou er zo op willen wegdromen maar ik moet het eten gaan bereiden.

Zeg die cd van je muzikale zoon is nog niet ontvangen en vraag me dus af of het iets met stakingen te maken heeft.  Je had nog een vraag: wat ik mijn voormalige a.s. minnaar zou geven als hij een prijs won.  Niets, het is nu helemaal klaar maar ik bewaar die tegoedbonnen voorlopig wel even op een geheime plek. Hoop doet leven.

Er wordt geschreeuwd: honger…!

Alsof ‘het’ zelf niets kan…

Dag meid

Je toegewijde Claartje


Dear Clara,

Ik heb je een cd toegestuurd met softe jazz. Je hoort er mijn zoon op. Als de postbodes niet staken vind je hem morgen op je deurmat.
Op de enveloppe schreef ik je naam en ik realiseerde me ineens dat jij nog steeds je meisjesnaam draagt.
Jij bent dus meer jezelf gebleven dan ik. Jij hebt door mogen groeien onder je eigen naam. Alle winst zelf op mogen strijken. Of mag je dat niet zo zeggen?
En jij, juist jij, laat je slopen door een man!! 62 jaar en het leven valt of staat met een smsje. Het moet toch niet gekker worden.
Hij, de begeerlijke doch onmogelijke F, stuurt je een beladen berichtje en voilà, de wereld in optima forma
Maar ik geef toe: geen enkele oorzaak blijft zonder gevolg.
Neem mij nou.
Ik bedacht een spel voor ons koor waarbij ieder koorlied iets inlevert wat kan dienen als prijs. Het liefst een dienst. Zo van: ik ga voor jou een keer afwassen. Of: ik laat je hond uit. Of: ik zing een lied voor jou. You name it.
En wat bedenkt ons koor? 1. Ik stel een tongzoen beschikbaar van 5 minuten!
                                              2. Je mag drie keer in  mijn kijkdoos kijken.
                                              3. Ik kom bij jou thuis en speel met jou het spelletje: wie wil er mijn marmotje zien.
Moet ik doorgaan?
Met andere woorden: wat zou jij ter beschikking stellen als hij de prijs won??

Maar heeft hij de prijs wel gewonnen? Hij weet niet wat hij mist. De stakker.
En jij? Jij bloedt even maar niet lang, jij bloeit, want op een dag komt hij je weer tegen en dan beseft hij dat hij inderdaad een stakker is.
Stakkers dienen niet gerespecteerd te worden, stakkers dienen hun verdiende loon te krijgen.
Dat is hún hoofdprijs. Eigen schuld dikke bult. Volg je me nog?

Wat ga jij doen met kerst? Ga je kleinburgerlijk op je kinderen zitten wachten of ga je behangen? De beest uithangen kan ook. Lijkt me leuker.
Leven doe je Nu.
Lang leve het leven zolang het duurt.
Onlangs zei iemand: ik wil geil mijn kist in! Dat vond ik wel een mooi streven.
Die iemand was een hij. Denk jij dat ze dan de deksel wel dicht krijgen? En als je hem een kant op moet buigen: naar boven of naar onderen? Of opzij?
Echte levensvragen vind ik dat. Iets om te bespreken tijdens het kerstmaal?
Opzij opzij opzij, maak plaats maak plaats maak plaats...wij hebben ongelofelijke haast!

Waarmee ik maar wil zeggen: oud worden...JE KUNT HET !!

Liefs,
Angel


Lieve Angel,

Na 3 weken 24 keer per dag ( dat is 504 keer) in mijn mobiel loeren naar sms’jes plus de confrontatie met de totale afwezigheid van enig bericht van F. ben ik inmiddels rijp voor de sloop. Ik had echt gedacht  dat dit de herkansing zou worden om die oude ongeconsumeerde liefde toch nog te laten bloeien maar het lijkt erop dat ik in de kou sta.  Mijn hele geweten had  ik voor het gemak vast klaargezet bij de recyclingbak want de hele wereld “doet eraan” en ik heb nog nooit...Trouwens ik vroeg me vannacht af of je ook in je eigen bed kunt vreemd gaan, met foute gedachten of zo.  Sex is toch de beste afleidingsmanoeuvre, ja ik weet wel dat ik een slecht kreng ben maar met mij duizend anderen schat en ik wil mijn stuk van de taart voor het te laat is.   Inmiddels heb ik nu een bericht in mijn map concepten klaar gezet: gaat zo: 5 mogelijkheden: 1: narcisme 2: pathologisch wisselende stemmingen, 3: totaal gebrek aan empathie, 4: impotentie 5: geen geld voor 1 kop koffie en 1 featherlight met aardbeiensmaak.  Ik vrees echter dat zijn gevoel humor ook nihil is want hij neemt vooral zichzelf serieus.

 Maar ik vraag niet naar jou, naar jouw leven!  Hoe gaat het, behalve dan dat je natuurlijk razend jaloers bent dat ik in zo’n romantische soap ben beland…De vertaling voor soap is zeperd... Ach laat ik eerlijk zijn, wat moet ik ook op mijn 62ste nog met dit soort onzin, kruip achter kaap kont en klaar. Ik kan beter de Happinez gaan lezen en kijken of ik met mijn man nog iets in de trant van tantra sex van de grond kan tillen, met kaarsjes en geurstaafjes.  Beter dan ergens in een berm achter een bosje.  Ga toch heen, de kou trekt op je oude botten. Je slaapt slecht van alle opwinding en je kleindochter zegt de volgende dag: ben je boos oma? Omdat je amper aanwezig bent maar je ergens in het puberwalhalla bevindt. 

 Je had gelijk.  Wij vrouwen willen ongeacht de leeftijd een ander compliment horen dan het “lekkere boerenkool schat”. Nee dan de Big Bang!  Door een toeval loop je een oude liefde tegen het lijf die blijkt    toch nog bijna elke dag aan jou te hebben gedacht ...want eigenlijk was jij zijn grote liefde.  En daar ga je, je dijt uit als het heelal na de big bang, voelt je licht worden als een ballon met helium en als hij dan ook nog binnen de kortste keren “ flow my love” sms’t dan ga je.  Knetterende vuurpijlen, warme Hemaworst, stromende bergbeken…  Het helpt overigens geweldig voor de lijn want je krijgt de allerbeste motivatie: niet voor je cholesterol of om toch maar weer eens in maat 42 te passen, nee voor hem, alleen om hem te behagen. Je denkt terug aan zijn brutaal heftige handen die in je nek kroelden, de romantische woorden en kussen onder de bomen in het laatste schitterende herfstlicht van je leven.  Alles valt weg.  Ik vrees echter dat hij het opgewarmde kliekje nu zo lang in de ijskast heeft laten staan dat er beeldig gekleurde wollige groeisels opkomen.  Vandaag een erg leuke training gehad i.v.m. mijn werk waarvan ik wel denk: zonde om mij van al die kennis te voorzien want over 2 jaar ben ik weg. Is het soms daarom dat ik nog even iets moet, die naderende pensionering?

 Een dot van een knuffel gekocht voor de op komst zijne baby. Misschien moet ik zelf toch maar een teckel nemen, die heeft geen wisselende stemmingen, barst van het medeleven, is niet narcistisch en ik ben niet het type dat vuile poten op mijn schone beddengoed wil zien, dus daar hoe ik ook niet bang voor te zijn…grapje schat!

 Wat ongelooflijk dat jij zo’n site bouwt voor je vrouwenclub, ziet er echt goed uit, zo totaal jou, met bellen en slingers en vooral ook glinsterende hartjes die over het scherm warrelen als sneeuw.  Dag mijn glinsterend hartje! Wat ben ik blij dat ik mijn geheime leven met je kan delen…

Clara.