Een Toscaanse tosti mét.

 

,,Ik heb een bh gezien’’ zeg ik tegen mijn vriendin.

,,Een bh?’’ zegt ze. ,,Waar?’’

,,In de etalage bij de Grote Kerk. Het is geen echte bh. Het is een plaatje van een bh. Maar ik wil toch even binnen vragen of ze er één hebben in mijn maat.’’

Mijn vriendin lurkt aan haar chocomel.

Speciaal voor de gelegenheid is haar rietje versierd met blauwe franjes.

Geen idee tot welk nut, maar ze kleven prachtig aan de rode lippen van mijn vriendin, dus het zal wel erotisch bedoeld zijn.

Jammer (voor haar) dat ik haar vriendin ben en niet haar minnaar.

 

We zijn aangeschoven bij Intermezzo in Alkmaar.

We hebben Elhorst en het Wapen van Heemskerk (of hoe het daar ook moge heten: andere eigenaar-andere naam) links laten liggen.

Niet gezellig genoeg.

Ik ben geen type voor harkerige stoeltjes aan een quasi alternatief tafeltje dat wiebelt.

Ik wil sfeer, het liefst een beetje bombastisch.

Met een kaars op tafel, met schilderijen en spiegels aan de wand, met lampenkappen rondom en warme kleuren in overvloed.

Ik wil geroezemoes aan de bar.  

Zet mij neer in de Vestibule en ik ben in en in tevreden.

Of bij de Notaris.

Of bij het Gulden Vlies.

Bij Intermezzo kwam ik voor het eerst toen mijn schoondochter haar trouwjurk kocht.

We aten er na afloop een broodje en ik vond de kroonluchter boven de lange tafel iets koninklijks hebben, geheel in de stijl van de trouwjurk van mijn schoondochter en geheel conform mijn gevoel van dat moment.

 

,,Wil je Monkey’s Wedding?’’ vraag ik aan mijn vriendin.

,,Hoezo? Heb ik iets verkeerds gezegd?’’

Monkey’s Wedding is een theesoort bij Intermezzo.

Net als Hotel d’Amour en Cape Farewell.

Het klinkt lekker buitenlands: organic tea from India flavoured with natural bergamot oil.

Maar zelf heb ik liever sinaasappelthee.

Gewoon van Pickwick.

We bestellen Toscaanse tosti’s, zij met beenham en ik met mozzarella.

Het is lekker.

Niet te weinig, niet te veel, niet culinair, maar ook niet doodgewoon.

 Net (niet) goed.

Mijn vriendin laat de bijgeleverde eiersalade onaangeroerd en uit solidariteit doe ik hetzelfde, niet wetend waarom eigenlijk.

Ik eet wel de groenversiering op.

Kan nooit kwaad, denk ik dapper, me realiserend dat ik vandaag opnieuw mijn vitaminepil ben vergeten.  

,,Die bh heeft een hele batterij strass-steentjes en dat vind ik wel spannend’’ probeer ik nog een keer.

,,En hij past volgens mij prachtig bij mijn nieuwe mobiele telefoon, mijn zwarte rugtas en mijn pumps met enkelbandjes!’’

Die argumenten verzin ik niet zomaar: ik gelóóf erin!!

 

Als we voor de etalage staan weet ze onmiddellijk welke bh ik bedoel.

Hij is prachtig.

Er liggen zilveren glitters rond de opengeslagen bladzijden gestrooid.

Een vorstelijke chique gecompleteerd met een apart design, diepzwart van tint, uitermate verleidelijk en hééééél uitdagend.

,,Die wil ik ook’’ hoor ik mijn vriendin kreunen en ze is eerder binnen dan ik.

Maar nog voor we de vraag gesteld hebben schudt de winkeljuffrouw al van nee.

,,Het is een folder van drie jaar geleden’’ legt ze uit.

,,Die bh wordt helemaal niet meer gemaakt. Ik kan hem dus ook niet voor u bestellen.’’

,,Waarom legt u die folder dan in de etalage?’’ pers ik er nog net uit.

De teleurstelling nestelt zich als een vogelnestje in mijn haar.

,,De etaleuze vond hem ook mooi, vandaar.’’

 

,,Heb je enig idee waarom een bh mannelijk is?’’ vraag ik mijn vriendin als we weer buiten lopen.

,,Omdat mannen er graag in knijpen!’’ zegt mijn vriendin.

,,In een bh? Wat is daar de lol van?’’

************** 

TERUG