Modeshow in het Hilton

 

 

Mijn vriendin en ik, wij verschillen als dag en nacht.

Als zij wit is dan ben ik zwart en andersom.

Gemeenschappelijke kenmerken moet je dan ook met een lantaarntje zoeken.

Dat doen we niet, dat zoeken.

We vinden het wel leuk dat de ene ophoudt waar de ander begint.

Dat houdt het spannend en sensationeel.

Toch is er iets wat we samen delen: de prikkel die snelle verliefdheid heet.

Neem afgelopen zaterdag.

We kwamen de trappen op van het Hilton Hotel en het was meteen bengggg!

Twee jonge mannen, strak in het pak, stonden ons op te wachten tegen de achtergrond van een groot glimmend zwart bord met daarboven de naam van Mart Visser.

Nou is Mart zelf ook een lekker ding, maar de mannen die hij om zich heen groepeert, daar lusten wij wel pap van.

We voelen ons plotsklaps 25 jaar jonger (ja, zo erg is het) en gedragen ons daar probleemloos naar.

We lopen kwiek op onze hoge hakken over de vloerbedekking nadat we in de auto al elkaars  bh-bandjes een tandje hoger hebben getrokken.

We stralen overmoed uit en vitaliteit, zodat op zijn minst bewonderende blikken ons deel zijn.  En mocht er ook maar iets aan ons in dreigen te zakken, dan informeren we elkaar daar onmiddellijk over.

,,Meid, je bril een ietsje hoger want dan zie je je wallen niet van gisteravond.’’

We leven nu, mijn vriendin en ik.

We hebben een hekel aan beige, aan kleurloos, aan bruin, aan permanent, aan veters anders dan in een glanzende body en aan make-uploos de straat op.

Mart Visser voelt dat aan.

Daarom laat hij op iedere bezoekersstoel een charmant tasje zetten met producten van Lancôme en L’oreal.

Niet dat dát de merken van mijn vriendin zijn.

Zij smeert met iets duurders.

Dat schijnt beter te vullen.

Mart Visser.

De naam alleen al laat ons watertanden.

We komen hem tegen in de hal van het Hilton, wij op chique of zo chique mogelijk, hij in spijkerbroek en wit overhemd.

,,Wowwwwww’’, fluistert mijn vriendin in mijn oor.

Ik weet hoe gek ze is op Armani pakken, maar voor deze kleine grote man in spijkerbroek gaat ze schaamteloos door de knieën.

Het is de derde keer dat we zijn modeshow meemaken.

We zitten op rij één, wat betekent dat je je knieën bij elkaar dient te houden gedurende de hele show. Maar dat hebben we er graag voor over.

We voelen ons eregast of iets wat daarvoor doorgaat.

De shows van Mart zijn om te zoenen.

Het is een driekwartier durend orgie van prachtige vrouwen, prachtige stoffen, prachtige  belijning, prachtige ontwerpen, prachtige belichting en muzikale begeleiding.

Ikzelf ben niet zoveel gewend.

Ik ben vroeger ooit eens met mijn moeder naar een Margriet modeshow geweest.

De presentatie was in handen van Willy Dobbe.

Mijn vader bracht ons er heen. Mijn moeder reed geen auto.

In de hal van de zaal kon je bij een kraam de patronen kopen van de modellen die werden getoond.

Lijzig en langzaam liepen de mannequins over de catwalk. Onderweg werden ze bevoeld door uitgestoken handen uit het publiek. Vrouwen voelen nu eenmaal graag.

Het was op dat moment dat ik besloot om mannequin te worden.

Niet vanwege die vrouwenhanden, maar vanwege de mooie kleren.

En de entourage.

,,Hier ziet u Angelique’’ ging Hans van Willigenburg dan door. ,,Ze draagt een mantelpakje van tweedstof met daaronder een mooie witte blouse van katoen met een plissé randje aan de hals. Let u vooral op de driedubbele coupenaden en de loopsplit aan de achterkant.’’

Mijn moeders handen jeukten dan al.

 

Hoe anders gaat het er tegenwoordig aan toe.

In ieder geval bij Mart Visser.

Er is champagne, er is decadentie, er is stijl en de japonnen kosten een godsvermogen.

Maar wat geeft het als je ervoor gekozen hebt om een oudere welgestelde ‘lover' te plezieren.

Een beetje zeuren en je krijgt zo’n jurk.

Zo niet, dan moet je naarstig op zoek naar een kwistiger man in bonus.

 

Dansend haar, flinderdunne bandjes over de wreef, wapperende rokken, ooievaarspas.

Thuisgekomen zeg ik tegen mijn man:,,De schoonheid van een vrouw wordt benadrukt door wind, door snelheid, door gefladder.’’

Mijn man overweegt nu een ventilatiesysteem aan te leggen in ons huis waardoor het continue zwoel waait in mijn omgeving.

Nu nog vragen naar de adres van de kapper van Hans Klok.

 

TERUG