Een vrouw van de wereld

 

Neem een duik in de wereld van glamour en glitter en al je ouderdomskwalen, zere benen, knellende schoenen inclusief je chagrijn verdwijnen in het dikke tapijt van het Amstelhotel in Amsterdam.

Het is zondagmiddag.

We hebben een high-tea afgesproken in ’s lands most famous restaurant aan de Amstel in Amsterdam.

Een middagje chique de Paris.

Dat moet kunnen.

,,We schenken u als eerste een Japanse groene thee, geplukt op 1500 meter hoogte in de eerste week van mei. De blaadjes hebben een specifiek bladkarakter, hetgeen een heel mooi lichte afschenk tot gevolg heeft.”

Een jonge ober in statig zwart en wit vertrekt geen spier en schenkt het geurende vocht met zorg in onze dun porseleinen theekopjes met bloem.

Ik overweeg of ik straks mijn thee zal drinken met gestrekte pink, maar dat lijkt me plotsklaps wat overdreven.

,,Vlug drinken’’ denk ik.

,,Anders droogt het plasje in mijn kopje voortijdig op.’’

,,Wij serveren er chocolade bij met een kruidige zoete vulling met een touch van specerijen’’ gaat de jongen stoďcijns verder.

Ik kom als vanzelf iets dieper in mijn groene fauteuil te zitten.

 

Zojuist heb ik mijn autosleutels decadent afgegeven aan de buitenportier.

Ik heb nog even stilgehouden op de rode traploper en achterom gekeken hoe hij met zijn lange roodscharlaken mantel met gouden tressen in mijn auto stapte, zijn pet op de passagiersplaats.

,,En nou niet zeuren dat je eerst door de wasstraat had gemoeten’’ draag ik mezelf op.

 ,,Kijk en geniet. Zoiets maak je maar één keer in je leven mee.’’

 

We hebben een plekje gekregen aan het raam.

Buiten schijnt de zon maar boven ons brandt uitbundig de kroonluchter.

Het decadente interieur in de serre kan onze instemming wegdragen.

Reden te meer om uitgebreid ons seksleven te beschouwen.

Waar kun je dat beter doen dan hier.

 

Maar voor we daaraan toekomen stationeert de ober een serveerwagen naast ons tafeltje met daarop de specifieke zaken die bij een high tea horen, alles gedrengd in luxe en weldaad.

 

,,U krijgt hierbij een Darjeeling First Flush geschonken’’ gaat de jongeman verder die volgens ons nog helemaal geen seksleven heeft.

,,De First Flush is de Grand Cru onder de theesoorten, de eerste pluk van het nieuwe seizoen na de moessonregen.

Te vergelijken met de Beaujolais Primeur.’’

Met een lichte buiging laat hij ons achter met onze porseleinen bordjes, onze zilveren bestekjes, de handgeborduurde servetten met het logo van het Amstelhotel en onze trek.

Voorzichtig en met aandacht proeven we van de sandwiches met gerookte zalm, eiersalade, komkommer, roomkaas, van de scones met marmelade en clotted cream, van de fruitcake, de koekjes, de bonbons, de hartige hapjes als mini quiche en bitterballetjes met hazenrugvulling.

Ondertussen kijken we onze ogen uit naar het publiek dat binnenkomt.

Opgetut en opgedirkt gaan uit!

En als we uitgaan willen we opvallen, dus ze passeren ons allemaal: de naaldhakken, de kokerrokken, het teveel aan make up, de spillebenen, de maxi-zonnebrillen, de zestigers met glad getrokken nekvel, de hooggetoupeerde kapsels, de dure Burberry handtassen, niet van origineel te onderscheiden.

De obers kijken nergens van op.

Wij wel.

 

,,Gaan we nog plassen?’’ vraag ik aan mijn gezelschap.

,,Voor dat geld gaan we dat wél doen’’ klinkt het.

Koninklijk plassen.

Dat heeft wel wat: grote spiegels, roze behang, marmeren vloer en wanden, gouden wc rolhouder en gouden kraan.

 Je handen afdrogen doe je met een klein wit mini handdoekje, dat je na gebruik meteen in de gouden wasmand deponeert.

Ik zie meteen mijn eigen overvolle wasmand staan.

Tijd om naar huis te gaan.

 

Ik geef mijn kaartje aan de buitenportier.

Hij rijdt mijn bolide voor.

Ik daal de trappen af, beloop de rode loper.

Onderaan staan glamourfotograaf Joop van Tellingen en zijn kornuiten klaar.

Camera’s in de aanslag.

Ik recht mijn rug, trek mijn buik in en tover een koninklijke glimlach op mijn gelaat.

Maar geen van de fotografen richt zijn fototoestel op mij.

,,Sukkels’’ denk ik.

 

TERUG