Een mooie kerstgedachte

 

 

,,Wat ben je stil’’ zegt mijn man.

,,Ja’’ zeg ik. ,,Ik weet niet of ik eerste kerstdag in de chocolademarinade wil of in de sinaasappelpakking.’’

 

 

Mijn man is wel wat gewend.

Hij verblikt of verbloost niet en komt, hosanna loof de heer, niet met een pasklare oplossing aandragen.

Door schade en schande wijs geworden stelt hij ook niet de meest dodelijke vraag die mannen maar kunnen stellen:

,,Wat is het verschil tussen die twee, lieverd.’’

Mijn man is een schat.

 

Wat te doen op eerste kerstdag.

We hebben een hotel geboekt in Limburg.

Kasteeltje, suite, hemelbed, wirlpool op de kamer.

 

 

De lol zit hem vooral in het feit dat de bijbehorende beautysalon open is met kerst.

Als heel Engeland bezig is met de ganzenleverpaté, de christmas cake en de kalkoen en heel Nederland zich heetgebakerd opmaakt om een sluimerende echtelijke dan wel familiaire ruzie te beslechten tijdens het gourmetten geniet ik van een ayurvedische massage, een lichaamspakking Mosaic of een behandeling met hot stones.

 

 

 

Van het harsen van oksels en bikinilijn zie ik af.

Er zijn grenzen.

 

Vorig jaar lag ik op dezelfde tijd op dezelfde plek in de chocoladepuree gerold.

Het omhulsel en de vulling van de cacaoboon was tot een grove mousse vermalen en daarmee werd ik ingesmeerd. Armen tegen het lijf, aluminiumfolie eromheen gewikkeld en broeien maar.

Dat ze me niet in de oven hebben geschoven!

Verwisseld met een kalkoen.

Het had gemakkelijk gekund.

 

 

,,Gaat het zo?’’ vraagt de schoonheidsspecialiste.

Voor ik zeggen kan dat het jeukt laat ze me alleen met een ondefinieerbare christmassong uit een krakende luidspreker en mijn schuldgevoel dat ik eigenlijk bij mijn gezin behoor te zijn.

En met die gedachte ben ik in slaap gevallen.

 

,,U gaat nu lekker in het hydromassagebad’’ zegt de juffrouw die ervoor heeft doorgeleerd.

,,Ik heb dennenolie aan het water toegevoegd om het kerstgevoel te benadrukken. Er staat ook badzout met heerlijke dennengeur. Kijk zelf maar en geniet.’’

 

Als de stroom wordt aangezet ben ik even bang dat ik word geëlectrocuteerd, maar dat gebeurt niet.

Warme onderwaterstralen tasten mijn lijf af.

Een hogedrukspuit, maar dan anders.

Ik laat het gebeuren.

 

Na een half uurtje komt het water abrupt tot stilstand.

Ik blijf liggen tot al het water is verdwenen in het afvoerputje.

Alleen ikzelf blijf over.

Zwaar van het water en de warmte probeer ik mezelf omhoog te drukken.

Te gaan staan.

Maar dat lukt niet.

Ben een beetje dizzy.

En geen hulp in de buurt.

Hier lig ik dan.

Op eerste kerstdag.

Iedereen gezellig aan het kerstdiner en ik sterf hier een eenzame dood.

Poor me.

 

 

Maar dit jaar doe ik het anders.

Ik neem mijn vriendin mee.

We nemen alle arrangementen achter elkaar:

 ‘O happy day’, 

‘Day dream believer’

‘I feel good’,

‘What a wonderful world’.

In die volgorde.

Bij wijze van viervoudige winterbeurt.

Als dat geen kerstgevoel geeft……….

 

 

TERUG