Buikdansles

 

 

,,Hee, leuk dat je er bent! Jij gaat lekker sporten’’

roept Anika als ik schuchter de sportschool binnenstap.

,,Ja, nou, kijk’’ antwoord ik ontwijkend ,,ik wilde eigenlijk even onder de zonnebank.’’

,,Ja, natuurlijk’’ zegt ze.

,,Maar nadat je gesport hebt zeker. Dat doe je goed. Een half uurtje onder de zonnebank als beloning voor het harde werken.’’

 

Ik schaam me diep.

Ik wil alleen maar onder de zonnebank.

Niks hard werken.

 Ik wil liggen!

 

Ik loop langs de grote glasruit waarachter jonge mannen collegiaal

aan het zweten zijn.

De tatoeages glimmen van hun gespierde armen af.

Strakke kleding.

Twee vrouwen die het niet nodig hebben doen een wedstrijdje op de ergometer.

Handdoeken. Flesjes water.

Ik loop beschaamd door.

 

In de auto op weg naar de sportschool kwam ik ze in ieder bushokje tegen: die levensgrote posters van Wehkamp met verleidelijke, uitdagende, strak zittende en zinnenprikkelende lingerie aan het lijf van verleidelijke, uitdagende, strak in het vel zittende en zinnenprikkelende jonge dames.

Om gek van te worden!

 

In de gang van de sportschool ligt een folder.

Meestal sluit ik er mijn ogen voor maar deze keer kan ik er niet aan voorbij.

Ik moet me maar eens aansluiten bij een groep, denk ik dapper.

De folder toont de mogelijkheden: body pump, basic aeronetic, aqua power, pilates, step, body combat met bewegingen die lijken op karate, boksen en tai-chi.

 

Alles wordt zo enthousiast aangeprezen dat ik denk:

hoe bestaat het dat ik zo oud heb kunnen worden zónder RPM, spinbiken, fatburning, squash en de wekelijks aanbevolen Sunday surprise!!

 

Ik denk dat er niets bijzit wat me aanspreekt.

Of het moeten de buikdanslessen zijn. 

Van buikdansen krijg je een strakke kont.

Reden temeer.

 

Baliemedewerkster Anika is inmiddels vervangen door collega Els.

Els is van mijn leeftijd.

,,Meid’’ zegt ze blij, terwijl ze de ene na de ander sporter binnenlaat.

,,Ik doe nu al drie jaar actief en met overgave niet meer aan sport. En het bevalt me uitstekend. Het is bewezen dat één enkel glaasje wijn per dag net zo goed werkt als drie keer sporten in de week. Dus waar maak je je druk over.’’

 

Hevig in twijfel bestel ik een kopje thee in de bar van de sportschool.

Muffin erbij? Muffin erbij!

 

In de grote glazen ramen kijk ik peinzend, maar vooral ontevreden naar mijn eigen silhouet.

Dat is de druppel.

 

Ik loop terug naar de balie en zeg het zonder haperen:

,,Schrijf mij maar op voor buikdansles. Vrijdagmiddag? Oke, dan ben ik er!’’

 

Als ik buiten langs het raam loop en naar binnen kijk zie ik mijn muffin nog onaangebroken op het tafeltje staan.

Ik voel me stoer.

En die posters van Wehkamp?

Die doen me niks!

 

TERUG