De r in de maand

 

,,Ah, de r is in de maand. De r van panty!!!’’

De teleurstelling is van zijn gezicht af te lezen.

Als ik zeg dat panty’s ook gewoon uit kunnen, weet hij ineens blindelings de weg.

Maar zodra hij een tailleslip ontwaart van het soort ‘bangmaker’ is de pret gauw voorbij.

Hij geeft het op.

 

,,Het zit zo lekker warm’’ voer ik ter verdediging aan.

Maar hij is niet meer te vermurwen:

,,Mijn handschoenen zitten ook lekker warm, maar die hou ik toch ook niet aan!’’

 

Ik voel me schuldig en denk met weemoed aan de dag dat we samen in de stad liepen en hij me wilde verrassen door me een lingeriesetje cadeau te doen.

Rood moest het zijn.

En sexy.

 

Ik en sexy.

Op mijn leeftijd.

Waar haal ik dát vandaan!!

Ik voel overal richeltjes en bobbeltjes die er niet hadden gezeten als ik maanden eerder al naar Sonja Bakker had geluisterd.

Winkel in, winkel uit.

Met een hartslag van 210 en een man achter je aan, winkelt het anders dan anders.

Zullen we maar zeggen.

 

Alles wat me vanaf reclamezuilen aanstaart ziet er tegennatuurlijk jong en strak en uitdagend en verleidelijk uit.

Geen vlekje te bekennen. Geen oneffenheidje te zien.

 

 

Wat ik op straat om me heen zie lopen geeft een totaal ander beeld.

Maar dát zien mannen niet.

Denk ik.

Mannen geloven graag in sprookjes en laten zich door de lingeriereclamemakers graag voor de gek houden.

Zo zie ik dat.

Het is mijn redding.

 

In de winkel kijkt de verkoopster me meewarig aan.

Rood? Sexy?

Nee mevrouw. Niet in úw maat!

Zo blij en hoopvol als ik een lingeriewinkel binnen kan stappen, zo hard kan ik er ook weer uithollen.

De man die met me mee is stomverbaasd achterlatend.

Hij heeft niet eens in de gáten wat er gebeurt.

 

Tot er dan eindelijk een verkoopster is die het begrijpt.

,,Wat vindt u hiervan?’’ zegt ze.

 

Er wordt vanuit het mannengezichtspunt goedkeurend geknikt en ik verdwijn achter het gordijntje van de paskamer.

Eindelijk alleen!!!

 

Keuze uit één.

Maar wat kan het schelen als het goed zit.

Is het hier nou zo heet of lijkt het maar zo??

 

,,Gaat het?’’ roept een ongeduldige mannenstem en ik zeg iets waar ik onmiddellijk spijt van heb:,,Kijk maar even!’’

 

De juffrouw uit de winkel kijkt mee en ik weet niet wat ik erger vind.

Als het Michelinmannetje sterren zou uitdelen kreeg ik er nu meteen 4.

Dat dan weer wel.

 

 

,,Mag ik?’’ vraagt de juffrouw die op z’n minst 70 jaar jonger is dan ik.

Ze legt mijn borsten stuk voor stuk als ongekookte eieren in hun schaaltjes.

Daarna rukt en trekt ze nog wat aan de bandjes.

,,Keurig’’ zegt ze en dat is precies het woord dat ik niet wil horen.

Mijn begeleider maakt het allemaal niet mee.

Hij leeft even geheel en al zijn eigen leven.

Zijn blije verwachtingsvolle blik zegt me genoeg.

Ik sluit het gordijn en haal opgelucht adem.

 

,,Heeft u er ook een bijpassende string bij?’’ hoor ik hem zeggen.

 

TERUG