Je zal maar gek zijn!

bezoek aan Het Dolhuys in Haarlem

 

Je moet wel een beetje gek zijn om naar een museum te gaan over gekken.

Want natuurlijk doemen er onmiddellijk vragen op:

Word ik er niet heel erg depressief van?

Kom ik daar misschien tot de ontdekking dat ik zelf eigenlijk ook best wel een beetje gek ben?

Houden ze me er niet?

 

Ondanks dat togen 20 dappere durfallen van de THD (Telefonische Hulpdienst) Alkmaar welgemoed per trein/auto naar

Het Dolhuys in Haarlem.

Ter geruststelling: niemand is er gek geworden.

Integendeel eigenlijk.

We kregen met zn twintigen een indringend en waarheidsgetrouw beeld van hoe je je moet voelen als je gek bent.

Blijmoedig word je er niet van. Laat dat duidelijk zijn.

Je voelt de eenzaamheid aan den lijve. Met grote regelmaat is het zelfs benauwend. De verhalen grijpen je naar de strot. Maar leerzaam en verhelderend is het doorlopend. Een must voor iedereen die wil weten wat gek zijn betekent.

 

Het Dolhuys is uniek in zijn soort. De rondgang is aangrijpend.

De vele teksten op de wanden, origineel en indringend aangebracht, laten je ondubbelzinnig kennismaken met waanzin, psychose, hysterie, met ziektes van de geest.

In een labyrint van zalen en zaaltjes wordt de nog jonge geschiedenis van de psychiatrie aanschouwelijk gemaakt.

Persoonlijke beschrijvingen raken je tot op het bot, de patint blijkt ineens een mens als ieder ander. En dus schuif je aan  bij de psychiater en stel je de vragen die je altijd al hebt willen stellen.

Of je neemt plaats in een isoleercel waar de zenuwen al door je lijf gieren nog voor je de deur achter je hebt gesloten.

Dan ga je even zitten in de meest naargeestige huiskamer aller tijden of doe je een test om toch maar vooral het bewijs geleverd te krijgen dat je niet gek bent.

Het Dolhuys schetst een beeld van een wereld waarin je niet wilt leven. 

Maar bovenal is Het Dolhuys n grote schreeuwende aanklacht tegen de vooroordelen. Want heb je eenmaal het etiket opgeplakt gekregen, dan kun je het voor de rest van je leven wel schudden.

Eenmaal gek, altijd gek.

 

Blijft de vraag of wij er als THD-ers wat mee opschieten om dit museum te hebben doorvoelt.  Ik denk van wel.

En van de patinten verwoordde het als volgt: als je geestesziek bent, dan is dat de hele dag door hl hard werken!

Als we dt begrijpen zijn we al een flinke stap verder.

 

Joke van der Weijden

(eerder verschenen in de Noordwester)

www.hetdolhuys.nl

TERUG