Feestelijke voorbereidingen

 

 

Ze zijn al nieuwe kleren aan het kopen.

Voor mijn feest op 22 december.

Twee vriendinnen van mij troffen elkaar bij Dolly’s Collection in de Langestraat:

,,Meid, wat trek jij aan op het feest van Jook?’’

,,Ik vind dit wel chique. Wat vind jij?’’

,,Van mij mag het wel wat meer glanzen en glinsteren. Het is tenslotte bijna kerst.’’

,,We hebben wel zo’n beetje dezelfde smaak. Laten we maar even afspreken wat we aantrekken want anders hebben we straks hetzelfde aan! Dat zou een ramp zijn.’’

 

,,En wat voor tas draag jij erbij?’’

,,Ik heb wel een hele voorraad maar ik denk toch dat ik maar een nieuwe koop.’’

,,Oh god kind, ik moet echt nodig naar de kapper. Weet jij nog een goed adresje?’’ 

De winkel waar ze elkaar treffen is klein, maar de kleding die er hangt is apart en buitengewoon feestelijk: plofrokken, haltertruitjes, strak sluitende hesjes, satijnen blouses, broeken met fladders en japonnen tot op de grond.

Mooie stoffen, prachtige kragen, schitterende sluitingen en uitwaaierende rokken. 

Je kijkt je ogen uit.

 

Bekende merken passeren de revue.

Het zegt mij helemaal niks.

 

,,En dan wil ik er ook kousen bij die glanzen met een bloemmotief en een naad aan de achterkant’’ legt mijn vriendin uit.

,, €35 per panty. Ik heb er vier gekocht. Vier verschillende motieven. Want je kunt niet weten. Maar bij thuiskomst bleken ze alle vier te klein. Kruis blijft halverwege mijn dijen hangen. Dat loopt niet lekker. Maar ja, úit de verpakking, dus ik kan ze niet terugbrengen. Ik bewaar ze wel tot mijn kleindochter van 3 groot genoeg is.’’

 

Wat mijzelf betreft: ik heb nog niet in de winkels gekeken naar een geschikt kledingstuk voor mijn 40jarig huwelijksfeest, bang als ik ben dat de winkeljuffrouw me in één of ander duf degelijk mantelpakje praat.

Ik vind álles ouwelijk, saai, truttig en veel te netjes.

En alles wat ik wél leuk vind, daar kan ik niet in.

 

Om mezelf te troosten heb ik bij de Kunstuitleen (ja, hoe verzin je het!) een ketting gekocht.

Heel apart.

Een kunstwerk.

Een unica.

Het is een soort doornenkroon maar dan anders, gemaakt van diepzwart suède en als ik hem op mijn blote huid draag roept hij tot mijn grote verbazing opwindende gevoelens op bij mijn omgeving.

 

Vraag is wat ik nu moet.

Als ik mijn zonnebril erbij opzet lijkt het nog wel ergens naar.

Ik heb mijn vriendin voorzichtig gevraagd of hier sprake is van een miskoop.

Mijn vriendin heeft nog niet gereageerd.

 

 

TERUG