Mijn man heeft ervoor doorgeleerd

 

Een week geleden viel de kleurenfolder van Bart Smit op de deurmat.

Sindsdien is onze kleindochter uit haar doen.

Mooie griet, vier jaar jong, behoorlijk bij de tijd en buitengewoon geïnteresseerd in alles wat roze is, gaat haar voorkeur uit naar de pagina’s 80 en 81.

Daarop staat louter en alleen roze meisjesspeelgoed afgebeeld: een roze poppenbadje, een roze poppenwagen, roze poppen met roze kleertjes, een roze poppenreiswieg en een roze poppenstoel met accessoires.

Opvoeden is van alle tijden. Altijd hebben kinderen sturing en een voorbeeld nodig gehad om uit te groeien tot gelukkige, zelfstandige en verantwoordelijkheid dragende volwassenen. Mijn man heeft ervoor doorgeleerd om daar vorm en inhoud aan te geven.

Hij wil geen kind voor de tv zien zitten, laat staan achter de computer. Viltstiften zijn uit den boze en hard plastic, dvd’s en felle kleuren al evenzeer. Hij griezelt zich zeven slagen in de rondte bij programma’s als Schatjes en The Nanny. Dat komt er nou van, hoor ik hem verzuchten.

Mijn man is van een ander kaliber.

Hij houdt van houten speelgoed, van natuurlijke materialen, van lopen door de regen, van roepen naar een bosgeest, van schatgraven in de klimduin, van verkleedkleren in een kist, van samen gluren naar de buren, van natte schoenen langs de zee, van tentje bouwen in de tuin, van kastanjes zoeken, van fluiten naar de vogels, van stenen stapelen en muziek maken.

Kortom: hij houdt van avontuur. 

Zo heeft hij onze kleindochter inmiddels geleerd om te zingen met een hoedje op, om naar de wc te gaan met een zaklantaarn, om onder de bank onzichtbare spinnen te lijf te gaan,  om van een doos een verstophut te maken, om te fietsen met één hand, om zenuwachtig te griezelen bij de hummingbird in zijn boekenkast.

 

Onze kleindochter waardeert al die activiteiten ten zeerste. Hoe wilder en doller hoe beter.

En toch gaat haar voorkeur deze dagen onmiskenbaar uit naar de pagina’s 80 en 81.

 

Mijn man is de beroerdste niet.

Hij gunt ieder het zijne.

Zo ook onze kleindochter.

En dus studeert hij vol overgave, samen met kleindochter, de pagina’s 80 en 81.

,,Kijk’’ leest hij voor. ,,Hier staat het: Drink- en plaspop Mimi. Geef mij een flesje en ik ga plassen! Afmeting 38 cm. Compleet met badjas, flesje en luiers. Van 19,95 voor 12 euro.’’

Mijn kleindochter zwijmelt: ,,En die opa?’’

Mijn man stapt schijnbaar heel gemakkelijk over al zijn vooroordelen heen, maar ik weet dat hij een missie heeft.

,,Lissie, interactieve babypop’’ gaat hij vol overtuiging verder. ,,Geef haar een flesje en ze drinkt. Wieg de pop en ze gaapt, zuigt op haar duim en valt in slaap. Maak haar wakker en ze zegt ‘mamma’ en begint te lachen. Geef haar en knuffeltje en ze gaat zingen. 46 cm. Van 39,95 voor 22 euro.’’

,,,,Newborn babypop. Pop compleet met extra kleding, accessoires en slaapzak in leuke kokerverpakking. Afmeting 30 cm. Van 29,95 voor 15 euro!’’

Mijn man is niet meer te houden: ,,Poppenstoel. Met accessoires. Zonder pop’’ leest hij voor. ,,Van 27,95 voor 14 euro.’’

Maar de voorkeur van onze kleindochter gaat onweerstaanbaar uit naar het poppenbad met veel accessoires. Voorlezen opa!!! En weer klinkt zijn donkere mannenstem:,,Poppenbad met toebehoren. Compleet met haarföhn, borstel, kam, kledinghangers, luiers en overige accessoires. Afmeting 167xB53 xH41 cm. Van 34,95 voor 17 euro.’’

 

Mijn man heeft mijn kleindochter geleerd om kruisjes te zetten bij alles wat ze mooi vindt.

Dat doet ze nu trouw. De pagina’s 80 en 81 zien zwart van de kruisjes.

En nu maar afwachten wat Sinterklaas dit jaar meebrengt.

 

terug