Spanning en sensatie

Ik ben romantisch aangelegd.

Ik zwijmel bij feel goodfilms, bij rozenblaadjes in het bad, bij kaarslicht aan het voeteneinde, bij gekoelde droge witte wijn op het strand van Zandvoort.

Nou komt dat alles je niet aangewaaid als je de vijftig bent gepasseerd.

Je moet er moeite voor doen.

En dat doe ik dus ook.

Vind ik zelf.

 

Ik koop mezelf gek aan heerlijke geurtjes, aan onnavolgbare massage oliën, aan lichtzinnige bh’s, aan lippenstift, aan nagellak, aan boeken die inzicht verschaffen en een mens op ideeën brengen.

Om nog maar te zwijgen van: sportschool, zonnebank, sauna, kapper, schoonheidssalon, buikdansvanplanles, powerplate en aquajoggen.

Een dagtaak heb ik eraan.

Maar soms, soms heb ik helemaal genoeg van al dat softe bouquetreeksengedoe.

Dan vind ik het allemaal te laf, te zoet, te traag, te vaag. 

Dan wil ik wild en extreem, dan wil ik voluit en er bovenop.

Dan wil ik op avontuur en ontdekkingsreis.

Het liefst tegelijk.

Dan wil ik het onderste uit de kan.

Dan wil ik vlammen.

 

,,Hoe zou dat gaan als je samen met je minnaar hier een kamer huurt’’ vraag ik aan mijn vriendin terwijl ik knik in de richting van een man die aan de receptiebalie een kamer staat te boeken.

We zitten aan een wijntje bij Van der Valk.

Het is woensdagmiddag half twee.

Op enige afstand wacht een vrouw.

Ze dribbelt zenuwachtig heen en weer.

Gespannen als een boog.

 

Met het lockcard in zijn hand gaat hij onopvallend opvallend op zoek naar kamer 101.

Zij volgt.

Op afstand.

 

,,Spannend’’ roep ik tegen mijn vriendin. ,,Wat zouden ze gaan doen?’’

,,Ze gaan haasje over spelen’’ zegt mijn vriendin nuchter.

Ik kijk haar onthutst aan.

,,Denk je?’’ vraag ik nog.

Ze knikt van ja.

 

,,Ze had een tasje bij zich’’ fantaseer ik verder.

Ik ben niet voor één gat te vangen.

,,Wat zou daarin zitten? Denk eens even creatief mee.’’

,,Haar pyjama’’ zegt mijn vriendin.

,,En misschien ook één voor hém. Zó warm is het niet!’’

Ze wil duidelijk van me af.

,,Ik ga plassen’’ zegt ze.

En weg is ze.

 

 

Ik blijf opletten.

En fantaseren.

Zouden ze binnen nu en een half uur een fles champagne op de kamer laten bezorgen? Met twee glazen?

Of extra handdoeken?

Of sluiten ze de buitenwereld gewoon even helemaal buiten?

Ik zie het overspelige stel het overspelige spel ten uitvoer brengen.

Spanning die tot ontlading komt.

Zonde, denk ik.

Want als de spanning weg is, hoe hou je het dan nog spannend?

 

Het toiletbezoek heeft mijn vriendin zichtbaar goed gedaan.

Ze steekt onmiddellijk van wal:

,,Ik heb wel eens van een vriendin gehoord die haar speeltje had laten liggen op haar hotelkamer-voor-een-paar-uur. Gewoon vergeten mee te nemen toen ze vertrok. Door de stress.’’

Ik val van mijn stoel.

,,Echt waar?’’ roep ik.

,,En toen?’’

,,Het ding was tussen de twee bedden op de grond gevallen. Ze had wel een plof gehoord maar had er verder niet meer aan gedacht.

Ze had al moeite genoeg om haar string terug te vinden tussen de lakens.

De volgende dag is ze terug gegaan en heeft bij de receptie gevraagd of er misschien een afdeling gevonden voorwerpen was.

En dat was er.’’

,,Vertel, vertel!’’ roep ik.

Ik brand van nieuwsgierigheid.

 

,,Ze steriliseren alles wat ze vinden’’ vertelt mijn vriendin.

,,Je kunt zo gek niet bedenken of het blijft wel op die hotelkamers achter. En dan heb ik het niet over een tandenborstel.’’

,,Uit oogpunt van hygiëne wordt alles gesteriliseerd’’ gaat ze verder.

,,En dan bewaren ze het.

In een kast met een slot.

Als het niet wordt opgehaald mag het personeel er een bod op doen.

De rest wordt te koop aangeboden op markplaats.nl

Van de opbrengst brengt het personeel jaarlijks een geheel verzorgd weekend door in Slagharen.’’

,,Je meent het!’’ roep ik uit.

,,Tuurlijk’’ zegt mijn vriendin.

 

TERUG