Spit

 

Je ziet ze in de tv-reclame met grote regelmaat op het scherm verschijnen:

oude vrouwen die trots zijn op hun leeftijd en bijbehorende oude huid.

Er kijkt er nooit één echt blij, maar die sobere uitdrukking moet zelfbewustheid verbeelden en een hoog ‘take it or leave it’ gehalte.

Ik vind dat wel stoer en word er ook altijd een beetje emotioneel van.

Zo kan het dus ook, denk ik dan.

We hoeven niet allemaal ……enz enz.

Hoe dan ook: ik naar de winkel.

Drie flinke flaconnen Pro-Age aangeschaft.

New van Dove, staat erop.

In de inhoud schuilt het geheim van een geaccepteerde oude dag.

Shampoo, douche gel en bodylotion.

Blij ben ik thuis gekomen en heb mijn buit breeduit op de wastafel uitgestald.

Je kunt zulke dingen maar beter in huis hebben.

 

Vanochtend belde mijn vriendin.

Of ik haar. Dat weet ik niet meer.

Zullen we, vroeg ze?

Ja, we zullen, zei ik!

Meer woorden hebben we meestal niet nodig om een heerlijke dag tegemoet te gaan.

Kan nog net snel even onder de douche.

Dacht ik.

En ja, dat kon ook.

Heerlijk onder het rijk stromende warme water dacht ik aan mijn nieuwe flaconnetjes.

Mooi moment om ze te gebruiken!

 

Nou is het zo: mét lenzen kan ik niet onder de douche en zónder lenzen kan ik niet lezen wat er op die potjes staat.

Al jaren douche ik derhalve op de tast.

Dat gaat goed hoor.

Ik ben het gewend.

Alleen met nieuwe flaconnetjes op de wastafel is het toch lastig.

Het is een soort van ‘iet wiet waait weg’ en vervolgens van

‘kip ik heb je’

en dan ‘op hoop van zegen’.

De eerste flacon, besloot ik, gebruik ik voor mijn lijf.

Het bleek shampoo te zijn.

Maar dat ontdekte ik pas achteraf.

Toen ik mijn lenzen in had gedaan en vond dat mijn huid zo trok.

Met de tweede flacon heb ik mijn haar gewassen: bodylotion.

Mijn haar veranderde in touw waar de hele dag niets meer mee te beginnen was.

Dat er geen vogel kwam om er zijn nest in te bouwen!

Ik mag nog van geluk spreken.

De laatste flacon die ik voor bodylotion aanzag bleek uiteindelijk de flacon te zijn waarmee ik had moeten beginnen: douche gel.

 

,,Ik heb nieuwe producten gekocht van Dove’’ vertel ik mijn vriendin als we samen in haar cabrio stappen.

,,Het zijn pro-ageproducten, vol accepatatievermogen, leeftijdgericht, de ontdekking van de eeuw, maar ik ruik ineens naar oude vrouw en ik plak op de verkeerde plaatsen. Ruik jij wat?’’

Ze kijkt me aan en terwijl ze het gaspedaal indrukt zegt ze: ,,Ik gebruik Marbert en daar zit een soort van botox  in. Dat vult alle gaatjes en gleufjes op.’’

,,Ik heb helemaal geen gaatjes, dat is juist mijn probleem, bij mij bolt alles op!’’

,,Als we hard rijden ziet niemand wat’’ zegt mijn vriendin bemoedigend.

,,En nu je het er toch over hebt: als we straks ergens hebben geparkeerd, vlak voor een leuk terras bijvoorbeeld, met leuke mannen, dan moet je soepel en jeugdig uit de wagen stappen.

Als een jonge meid.

Dat hóórt bij deze auto.’’

Ik pak mijn flesje spa-blauw en drink mezelf moed in.

En nu maar hopen dat het straks niet wéér in mijn rug schiet…. 

 

TERUG