Vrouwen. Práát me er niet van!!

 

,,Hebben wij nog tijd voor elkaar deze week of doen we het voortaan allemaal per telefoon en msn???’’

Dat klinkt gepikeerd. Of ben ik nou zo gevoelig?

,,Nee joh, we gaan afspreken!’’

Maar onze agenda’s staan iedere mogelijkheid in de weg.

Zo gaat dat soms.

Mijn vriendin en ik.

We verschillen als dag en nacht, als wit en zwart, als David en Goliath,

als de Towerbridge en een rol behang.

Mijn vriendin in de rol van statige, elegante, in het midden enigszins doorzwiepende, maar altijd fraai uitgelichte Towerbridge.

En ik in de rol van structuurbehang, altijd verrassend wat er nu weer voor print op is aangebracht.

 

Mijn vriendin wil een vent en ik wil geen steunkousen.

Dat is waar ons leven om draait.

,,Jij hebt makkelijk praten’’ zegt mijn vriendin. ,,Als jij niet meer kan lopen dan heb je altijd nog een man thuis.’’

,,Jaja’’ zeg ik dan ,,maar als ik niet kan lopen, dan kan ik niet eens thuiskomen! Wat dacht je daarvan?’’

 

Zo bieden we een beetje tegen elkaar op.

Kijken wiens ellende het grootst is.

Zij wint.

Vindt ze.

 

De man van haar dromen loopt absoluut ergens rond.

Maar ze kan hem niet vinden.

Nog niet.

Hij moet groot zijn en stoer en mannelijk en lief en voorkomend en breedgeschouderd en vrolijk, steunbiedend, aantrekkelijk en niet armlastig, niet te oud, maar wel sexy en humoristisch en sportief en leuk en gevat, zonder al te zwaarwichtig verleden en met een heldere blik en een leuke auto onder zijn kont.

Bartype geen bezwaar.

Een vent om tegenaan te leunen.

 

Zoveel is dat toch niet gevraagd.

Maar die combinatie is moeilijk te vinden.

Weet ze inmiddels uit ervaring.

 

Nee, dan heb ik het veel makkelijker.

Eén minuut binnen bij de fleboloog en je hebt ze al aan je benen zitten: steunkousen tot aan je liezen.

En het advies om voor de rest van je leven veterschoenen te dragen.

 

,,U moet er mee leren leven’’ zei de arts.

En dat had ‘ie beter niet kunnen zeggen.

Ik ga me verzetten tot ik erbij neerval!!

Daag me niet uit!!

 

Mannen en veterschoenen.

,,Je moet ze beiden niet willen maar toch komt het er eens van’’ zegt mijn vriendin opbeurend.

Om er vrij plots aan toe te voegen:

,,Die veterschoenen zullen er trouwens wel eerder zijn dan die man!’’

 

Bèèhhhhhhhhhhhhhh

TERUG